chocolade, een interview in 2004

 Gesprek met Ambtenaar in zijn vrije tijd gepromoveerd tot chocolatier.

 Verslaggever

Bonbons maken is toch een niet alledaagse bezigheid, dacht ik zo. Hoe bent u daar nou zo toe gekomen?

Ambtenaar

Tsja, ik weet dat niet meer zo goed. Als kind hield ik al heel erg veel van chocolade, maar ook van suikergoed en marsepein. Maar vooral chocola hè. Sinterklaas zal de motor achter mijn groeiende belangstelling voor chocola zijn geweest.

 Verslaggever

 Ik heb begrepen dat u bij het SEC dat een onderdeel van het ROC Amsterdam is, een cursus hebt gevolgd en dat u nog niet zo lang geleden examen hebt gedaan en dat u nu gediplomeerd bent. Volgens mij bent u zelfs tot meester chocolatier bevorderd. Klopt dat?

 Ambtenaar

 Tsja….(friemelt wat aan zijn neus, haalt zijn schouders op, lichte blozing waarneembaar)

 Verslaggever

 Heeft u enig idee wat u nu met uw kennis en vaardigheid op dit terrein gaat doen? U mag nu toch een eigen winkel beginnen, of houdt u het bij het fabriceren van chocolade in huiselijke kring?

 Ambtenaar

 Een winkeltje lijkt me niks. Ik hou het maar op thuis werken, naast mijn baan. En die geef ik niet zo gauw op, want mijn opoe zei altijd ‘bedenk wel: werken bij de overheid is armoede, maar wel vaste armoe’. Mijn vrouw zegt echter geen chocola meer te kunnen zien. Ze zegt dat ze er een dikke kont van krijgt. Ook op mijn werk zie ik collega’s steeds vaker nadenken of ze nou wel of niet een bonbons zullen nemen. Want u moet weten dat ik vaak overgebleven chocoladebonbons mee naar kantoor neem.

 Verslaggever

 Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat uw schoonmoeder zoveel van uw bonbons heeft gegeten dat zij op een goed moment het eten van uw bonbonschocola moest staken omdat zij onder de huiduitslag zat. Klopt dat?

 Ambtenaar

Ja, ze zat helemaal onder de rooie pukkels. Het was werkelijk geen gezicht. Ook haar kan ik met mijn chocoladebonbons geen enkel plezier meer doen.

 Verslaggever

Eet u ze dan uiteindelijk zelf maar op?

 Ambtenaar

 Nou ja, je moet nu eenmaal proeven wat je hebt gefabriceerd. Dat ligt voor de hand. Maar als ik er teveel van eet, krijg ik onherroepelijk last van mijn darmen. De rest ligt dan ten slotte in de kast thuis of op kantoor te verschimmelen. Mijn afzetgebied wordt steeds kleiner.

 Verslaggever

 Even wat anders. Ik heb begrepen dat ruwe cacaobonen worden verwerkt tot producten die noodzakelijk zijn om chocolade te maken, zoals cacaomassa, cacaopoeder en cacaoboter.

Ambtenaar

Ja, zonder die dingen begin je echt helemaal niks.

 Verslaggever

 Bonbons, interieur, tableren, tempereren, fermenteren, kristallen, truffels, marsepein…..het zijn allemaal moeilijke woorden die te maken hebben met het maken van bonbonschocolade. Kunt u die termen nu echt allemaal uit elkaar houden?

 Ambtenaar

 Soms haal ik ze wel eens door elkaar.

 Verslaggever

 De chocolatier maakt volgens mij bonbons, chocoladeletters en bijvoorbeeld paaseieren van zo klein als een knikker tot zo groot als een voetbal. De smaak van de bonbons zit hem in de vulling, ook wel het interieur genoemd. Crèmes en marsepein worden vermengd met likeuren vruchten of noten. Verder maakt de chocolatier ook versierstukjes zoals bloemetjes, breed lachende kamelenkopjes, laddertjes of wieltjes waarmee gebakjes of taartjes versierd kunnen worden. Kunt u dat nu echt allemaal maken?

 Ambtenaar

 Ik doe mijn uiterste best. Heel vaak mislukt het.

 Verslaggever

 Ik heb begrepen dat voor veel banketbakkerijen het maken van chocoladewerk veel te tijdrovend en veel te duur is. Chocoladecacaowerk zoals bonbons wordt dan kant en klaar ingekocht van een fabriek. Ook marsepijn komt vaak uit een fabriek.

Ambtenaar

 Tsja, ik sta vaak uren en uren in de keuken. En u zult begrijpen dat op die manier werken nogal tijdrovend en omslachtig is. In een bedrijf zou dit allemaal aan de klant moeten worden doorberekend en dat zou betekenen dat de klant een astronomisch bedrag voor bonbons zou moeten betalen.

 Verslaggever

 Om van marsepein leuke figuurtjes te kunnen maken, zal wel een speciale vaardigheid en ervaring verijst zijn. Voor het vormen maar ook voor het mengen en aanbrengen van de juiste kleuren precies hetzelfde. Het is mij wel eens opgevallen hoe echt appels en peren van marsepein eruit kunnen zien. Het is mij daarenboven ook opgevallen dat tegen Sinterklaas in veel bakkersetalages precies dezelfde figuren liggen. Ik mag haast aannemen dat die dan wel geleverd zijn door een fabriek.

 Ambtenaar

 U stelt meer dan een vraag tegelijk. Om te beginnen, ja ik hou van friemelen, vooral met chocoladebonbons en marsepein. En ten slotte, ik vind dat alle nep-Sinterklazen ook op elkaar lijken. Maar dat geldt niet voor de echte. Die pik je d’r heus wel zo tussenuit.

Verslaggever

 Mag ik u hartelijk danken voor dit gesprek. Ik hoop dat u in een goede gezondheid nog heel lang vele chocoladecacaobonbons zult maken.

 Victor Luchtig

IMG_5196

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s