tenyouberrymud

De telefoon rinkelt. Ambtenaar neemt de hoorn van de haak en zegt: “Een goedemor­gen, u spreekt met Ambtenaar van het stads­deel Geuzen­veld/Slo­termeer. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”

 “Mornie, ja hiero Bangla, joe are from the gemeente Geuze­meer?”

 Ambtenaar fronst zijn wenkbrauwen, recht zijn rug enigszins en antwoordt “Geachte heer Bangla, u bent nu telefonisch verbon­den met een ambtenaar, echter niet van de gemeente Geuzemeer zoals u dat noemt, maar van het stadsdeel Geuzen­veld/Sloter­meer. Goed, wat kan ik zoal voor u bete­kenen?”

 Bangla: “Mornie, heef joe geld voor beetje sjoepsjidie?”

 Ambtenaar: “Is het juist dat ik heb verstaan dat u voor een subsidie in aan­merking wenst te komen?”

 Bangla: “Ja, iek wiele graag ien beetje sjoepsjidie hebbe”

 Ambtenaar: “Subsidie, subsidie”, verbetert Ambtenaar, “Dat zou kunnen, maar dan dient u mij wel duidelijk aan te geven waar­voor u dit subsidie denkt nodig te hebben”.

 Bangla: “Tenjoeberrymud… sjoepsjidie nodig voor de kinde­re!”

 Ambtenaar: “Kinderen? Dit lijkt mij een volstrekt onvoldoende onderbou­wing om een subsidie beschikbaar te stellen. U zult specifie­ker in uw toelichting moeten zijn”.

 Bangla: “Ugh….tenjoeberrymud…sjoepsjidie voor de kindere de spaile”

Ambtenaar: “U bedoelt dat u een subsidie wenst opdat de kinde­ren op een recreatieve, maar verantwoorde wijze hun vrije tijd kunnen doorbrengen? Het spijt mij werkelijk vreselijk maar ik erg bang dat nog steeds onvoldoende grondslag is om een subsi­die beschikbaar te stellen”.

 Bangla: “Tenjoeberrymud….ien sjoepsjidie voor de kindere te spaile van de Kriest, van de kiendje in de kribbebak. Iek vluchte van Pakistan. Wonen in hotel International. Kindere niks te doen met veel vrije dag in k­riestvakantie”.

Ambtenaar: “Uh….ik was heel even kwijt dat er vluchtelingen in hotel International, vroeger Slotania geheten, verble­ven. Ik was tot nu toe in de veronder­stelling dat het omgevormd was tot een opvang­huis voor mishan­delde muzikanten. Dat moet u mij maar even niet euvel duiden. Tja, nu u het zegt, ’t is waar ook. Maar dan raakt u een punt. Als ik u wel begrijp dan verzoekt u een subsidie voor de organisa­tie van recreatie­ve aktiviteiten tijdens de kerstva­kantie voor de kinderen van vluchtelingen die verblijven in hotel International (Slotani­a)?

 Bangla: “Ugh……Tenjoeberrymud…..ja iek keloof wel!”

 Ambtenaar: “Welnu, helaas meneer Bangla, het stadsdeel kan in deze niet veel voor u en uw kinderen beteke­nen. Uw wel en wee wordt namelijk behartigd door de Stichting Vluchtelingenwerk, dat op haar beurt weer gesubsi­dieerd wordt door de gemeente Amsterdam”.

 Bangla: “Tenjoeberrymud….iek komme zo beetje sjoepsjidie ophale”.

 Ambtenaar: Ik geloof, dat we elkaar niet zo goed be­grijpen. Weet u wat? Ik maak een afspraak met u, dan kom ik naar u toe en dan spreken we uw verzoek even rustig met elkaar door. Misschien dat we toch nog iets voor u zouden kunnen doen. Op dit moment kan ik echter niet voorzien wat dat dan zal zijn. Zorgt u dan wel dat er iemand bij is die de Nederlandse taal beheerst?”

 Bangla: “Iesse goed…..Tenjoeberrymud”.

  

                                                                     Epiloog

 

Als u straks naar de wc gaat, zit of sta dan eens even stil bij een grote vergeten groep mensen die ook in ons stadsdeel Geuzen­veld/Slotermeer woont, en voor wie het stadsdeel, zeker in finan­ciële zin weinig of niets kan betekenen.

 Wat zou het dan niet mooier zijn als wij als stads­deelor­gani­satie met kerstmis iets aar­digs, iets extra’s zouden doen, juist voor die mensen die zonder ook maar iets om handen te hebben, min of meer gedwongen in hotel Internatio­nal (Slot­ania) moeten ver­blijven.

 Op het gevaar af dat deze (uiteraard) zoveelste inza­meling een enorme fiasco wordt, wil ik toch een poging wagen. Met mede­werking van collega’s zal de daad daadwerkelijk bij het woord worden gevoegd. In de week vooraf­gaande aan de kerst­va­kantie zal bij de draai­deur van het Tuinstad­huis een kerstpot worden neergezet waarin u uw goede grote en kleine gaven kunt depone­ren. De opbrengst daarvan is geheel zonder strijkstok bestemd voor (de kinderen van) de vluchtelin­gen in hotel Inter­national (Slot­ania). Wellicht kunnen we samen op een of andere manier de van huis en haard ver­dre­venen toch nog een beetje kerst bezor­gen. Ik zou in elk geval wensen dat we kunnen laten blijken dat we ze niet zijn verge­ten. Ik verzeker u dat uw bijdrage uw kerstgevoel zeker zal vergroten.

 Colle­ga’s, laat zien dat jullie hart -nog steeds- op de juiste plaats zit! Met heel mijn hart reken ik op jullie gulle goed­geefs­heid.

Een fijne kerst toegewenst, mede namens de vluchtelingen in hotel International (Slotania). Tenjoeberrymud!.

 uw Victor Luchtig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s