femoneem

Ambtenaar klopte twee keer op de deur. Na enige tijd zwaaide de deur open en in de opening stond een man die niet verder reikte dan de navel van Ambtenaar. De romp van de man was voorzien van een hoofd dat in verhouding tot zijn romp een enorme omvang had. Zijn hoofd was getooid met een gitzwarte haardos en leek wat model betreft, op dat van Ludwig von Beet­hoven. De man zwaai­de met zijn arm van boven zijn hoofd tot aan de grond ten teken dat Ambte­naar welkom was. Daarop over­schreed Ambtenaar de drempel. Ambtenaar bevond zich nu in het voorportaal, kennelijk het domein van de man. “Weest u van harte welkom, wat kan ik zoal voor u doen, maar wilt u vooral en aleerst uw voeten vegen, maar bovenal uw sigaret in de daartoe bestemde asbak doven?” toeterde de man plechtig in deze daar­voor veel te kleine ruimte. Ambte­naar zocht naar een mat en een asbak. Beide waren onzichtbaar. De man drukte het raam ietwat open en sprak ‘Geeft u mij uw rokerij maar aan’. Hij nam de sigaret aan en zwiepte die het raam uit. “Bij de deur kunt u uw schoenen vegen” en wees naar een plek waar geen mat te vinden was. Dus veegde Ambtenaar zijn schoenen op het tapijt voor de deur. “Welnu”, sprak de man “waarmee kan ik u van dienst zijn?”. Ambtenaar zei dat hij graag het hoofd van de afdeling milieuzaken wilde spreken. “Dat kan, dat kan” sprak de man. “Heeft u een rendez-vous belet bij hem ge­­vraagd?” Toen Ambtenaar vroeg of dat hetzelfde als afspraak was, knikte de man min­zaam. “Wie is er dan heden voor mij verschenen?” vroeg de man. Ambtenaar maakte zich bekend en vermeldde daarbij van welke afdeling hij afkomstig was en over welk onderwerp hij het hoofd van de afdeling Milieu wilde spreken. “Wilt u mij dan maar volgen?” sprak de man. De man bonkte op de gecapitonneer­de deur, draaide de kruk om en duwde de deur open. In optocht liep Ambtenaar achter de man de immense kamer binnen. Helemaal achter in de kamer zat het hoofd van de afdeling Milieu achter een even immens bureau. De man haalde diep adem en brulde de nu volgende zin in een keer “DIT IS DE HEER VAN SOLINGEN VAN DE AFDELING RECREATIEZAKEN DIE GEEN BELET HEEFT AANGEVRAAGD MAAR TOCH MET U WIL SPREKEN OVER HET MILIEU IN HET DAGELIJKSE LEVEN”. Terwijl de man dit toeterde zag Ambtenaar over de schouder van de man heen dat het hoofd van de afdeling Milieu zijn schouders en handen hief, zijn vingers spreidde het hoofd naar voren stak en tevens zijn wenkbrauwen, terwijl zijn kaak omlaag zakte en met zijn mond een plat o-tje vormde met een half verontschuldigend lachje. Nadat de man was uitge­sproken was, maakte hij een overdreven diepe buiging en wees Ambtenaar met een weids gebaar naar een stoel waar hij kon plaatsnemen. Daarna maakte hij rechtsomkeer en verdween door de gecapitonneerde deur naar zijn hok. Gaat u maar rustig zitten, sprak het hoofd van de afdeling Milieu. Ik raad het al u heet geen Van Solingen, u komt niet van de afdeling Recrea­tiezaken en u wilt helemaal niet spreken over het milieu in het dage­lijks leven, is het niet? Maar U en vooral ik zullen eraan moeten wennen. De gemeente Amsterdam rekent het tot haar taak om lichamelijk, maar ook geestelijk gehandicapten op te nemen in haar arbeidsproces. En dit is het resultaat. We zullen ermee moeten leren leven. Welnu, wat is uw naam, van welke afdeling bent u en waar komt u voor?”

Victor Luchtig

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s